خرامان آمدی،  تنناز، با چشمان زیبایت..  

رسیدی در کنار من، دلم عاشق و رسوایت..      

ز نافذ چشم زیبایت، دل و جانم پریشان شد   

از آن زیبا نگاه تو نگاه پر ز معنایت ....        

چنان دلبر شدی در من، قرارم بی قراری شد       

تو لیلای دلم گشتی و من مجنون همپایت  

من آن مجنون خواهان، نگاه  دلفریب هستم  

نگاهِ تیره ی چشم  ِ ، خمارِ   سرخه شهلایت  

من آن دیوانه ی قلبِ ، پر از مهر و نجیب هستم   

منم، آن یار دلداده، چه در شادی چه غمهایت  

من آن غمگین شبهایم، که تنها و غریب هستم  

شدم دلتنگ یک بوسه از آن سرخی لبهایت  

هوای شانه بر موها هوای جعد گیسوها   

و دستانی پر از مهر و  نگاه قد  رعنایت...  

منم عاشق ترین عاشق بپای ذات زیبایت..  

منم شاعر و دلداده ،که دلبستم به شبهایت..  

تویی نوشین ترین باده برای  غایت مستی ِ   

برایم هم نفس هستی ، منم عاشق و شیدایت...  

درون بی کسی هایم به  آغوش  تو می آیم..    

نوازش می کنی من را، سر  ِمن روی پاهایت....  

چه دلتنگم  چه بیتابم برای دیدنت امشب ..  

و امشب را نمی خوابم  به یاد خاطره هایت.....  

خداوندا تو شاهد، باش بجز خیر و بجز برکت  

نمی خواهم برای او . در این شبهای زیبایت


شاعر : استاد شهیار مندنی پور