از کنارم رد شدی بی اعتنا نشناختی  

چشم در چشمم شدی اما مرا نشناختی 

 

در تمام خاله بازی های عهد کودکی  

همسرت بودم همیشه بی وفا نشناختی؟ 

 

لی له بازکوچه ی مجنون صفت ها فکرکن  

جنب  مسجد خانه ی آجرنما  نشناختی ؟ 

 

دختر  همسایه  یاد  جر  زنیهایت بخیر 

این منم تک تاز گرگم برهوا نشناختی؟

  

اسم من آقاست اما سالها پیش این نبود  

ماه بانو یادت آمد؟مجتبی!!  نشناختی؟ 

 

کیست این مردنگهبانت که چشمش برمن است  

آااااه آری تازه  فهمیدم چرا نشناختی


شاعر : مجتبی قرا گوزلو