می خواستی برای تن خود تن مرا

از بر کنی ترانه ی دل دادن مرا

لب های تیز قیچی ات انکار کرده بود

آن حرف های پاره ی پیراهن مرا

گلدان خالی بغلت ، گوشه ی اتاق

تنهایی تو می طلبد سوسن مرا

نیلوفرانه قاب گرفتند ماهیان

در برکه های چشم تو رقصیدن مرا

تقصیر کوچکی ست که تو مرتکب شدی

اما گرفته است غزل گردن مرا

 

شاعر : نادر جابری