از کجا آمده ام آمدنم . . . . .
روزها فکــر من این است و همـه شب سخنم!
که چــــــرا غــافل از احـــوال دل خــویشتنـم؟!
از کجـــــــــــــــا آمده ام آمدنـــم بهــــر چه بود!
به کجـــــــــــــــا میــروم آخـــر ننمایی وطنـــم؟
مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا
یــا چه بوده است مــراد وی از ایـن ساختنـم؟
آنچه از عالـــــم عِلوی است من آن می گویم
رخـت خـود بــــــــاز بر آنـم که همانجــا فکنـم!
مــرغ بــــــاغ ملکوتــــم نِیـم از عالـــــم خــاک
چنـــــد روزی قفسی ساختـــه اند از بدنـــــم!
کیـــست آن گــــوش که او می شنــــود آوازم
یــــا کدام است سخـن می کند انــــدر دهنم؟
کیــست در دیده که از دیـــده بـــرون می نگرد
یــــا چه جــان است نگویی که منش پیرهنم؟
تــا به تحقیـــق مــــــــــــرا منـــزل و ره ننمـایی
یــک دم آرام نگیــــــــــــرم نفسی دم نزنـــــم!
می وصلـــــــــــم بچشان تـا در زندان ابــــــــــد
به یکی عربده مستــــــــانه به هم درشکنــــم!
من به خود نـامدم اینجــــــــا که به خود باز روم
آنــکه آورد مــــــــــــــرا بــاز بــرد تــــــا وطنــم!
تو مپنـدار که من شعــــــــــر به خـود می گویم
تـا که هشیـــــــارم و بیــــــــدار یکی دم نزنـم!
گریه کردم اشک بر داغ دلم مرحم نشد / ناله کردم ذره ای از دردهایم کم نشد