خوشا آنان که جانان ،عشقشان بود

پــــریدن با خدا در فکرشــان بود

خوشا آنــــان که یـــارب ،یـــاربِ من

تمـــــام قصه ی شبهایشان بود

خوشا آنـــان که دل بــا قبله بستند

به گفتن با خـــدای خود نشستند

خوشا آنگه کـــه دل ،دادند بـــــا یار

از این دنیا و از مهرش گسستند

که بودند کین چنین دیــوانه گشتند

ز جام عشق ،چون پیمانه گشتند

کـــه سوزاندند آن بـــال و پر خویش

ز شمع یــار، چون پـــروانه گشتند

نبــــودند جــــز شهان آسمانـــــی

همــــــان مـــرغان پاک مهربانی

کنون بـــــال و پــــر خود را گشودند

پریدند تـــــا بهشت جــــاودانی

 

شاعر : زهره صدقی پور

 

 حاج عمار افسر جنگ نرم