بــــاز هم بــا شعر مـــن پرواز کن

سوزش و دلــــدادگی آغـــاز کن

باز هم آتش بـزن دل را بـــه عشق

بـا چنین عشقی دلت پــر راز کن

باز هم مـــرهم بشو بر جـــان درد

گرم کن بـا مهر خود دلهای سرد

بــــذر باش تــــا بــــا نهال مهر تو

سبز گردد هـــر دل پــــاییز و زرد

بـــاز هم بـــا شعر من پروانه شو

ز آتش شمع نگــــار ویـــرانه شو

پر کن آن جام و سبویت را ز عشق

از شراب مهر چــــون پیمانه شو

بـــاز هــم سجاده شو ای مهربان

سیل کن باران اشکت بـــی امان

زیـــــر لب فریاد کن جــانـــان من

تــــا رسد آوازه ات تـــــا آسمـان

حــــال ، بگشا دیده بـر روی خدا

مست شو از عطر و از بــوی خدا

دستها را بــــاز کن تـــا آسمـــان

پــــر بزن بــا بـال خود سوی خدا

 

شاعر : زهره صدقی پور