به رنگ خدا . . . .
نقش عشقــــی را کشیدم از یگـــانه یــــاورم
نقشی از عطر خـــوش آن یـــاور جــان پرورم
نقش من دارد هـــم اینک رنگ زیبـــــای خــدا
رنگ زیبــــایی که سازد والــــه و عــــاشقترم
رنگ عشق من شقایق را چه زیبا کرده است
می شود خـــــوشرنگ با او خـــانه و دور و بـــرم
بــــا نگــــــاه آبــــی اش پــــرواز را آمـــــوختم
می شود زیبــــا از آن آبی همه بـــال و پـــــرم
رنگ سبز عشق مـــــن زیباتـــرین ، رنگهاست
مـــــــن بدون او خــــزان و بی گل و بــار و برم
آتشین خورشید او همپایـــه ی رنگ دل است
رنگ آن عشقی که بی شک می کند خاکسترم
می کِشم بـا رنگهای زنـدگی یک عشق نـــو
بـــــا تمام جـــــان و دل آن عشــق را می پرورم
تـــابلوی نقاشی من عشق زیبای خــداست
می شود گـنج دل و آن را بـــه خـــــانــه می بــــرم
شاعر : زهره صدقی پور
+ نوشته شده در یکشنبه پنجم شهریور ۱۳۹۱ ساعت 14:17 توسط {غروب سرخ خورشید}
|
گریه کردم اشک بر داغ دلم مرحم نشد / ناله کردم ذره ای از دردهایم کم نشد