نگارا
نگــــــارا سینه مالامال درد است
تو در دلهایی و دلها چه سـرد است
محبت راه گــــم کـــــرده زدلهــــــا
نشسته خــــــار جــای عطر گلهــــا
دگـــــر دستی نباشد دست یاری
به بـــــی شـــرمی همه گویند آری
همه دنیـــــا شده بیـــداد و بیــداد
گلــــــو دیگــــر نــــدارد نـــــای فریاد
فــــــرو خفته همه مردانگـــــی ها
بـــــــــه زنجیر آمـــــــــــده آزادگیهـا
نگـــــاه عشق خفته در سیاهــی
نــــــــــدارد عاشقی دیگــر پناهی
ببین یــــارب دو دست ربنـــــایــــم
بخوان در دیـــــــــــده درد آشنایــم
نمایان کـــــن تو راهی را به درمان
جهان دیـــــــــگر ندارد بی توسامان
دوای درد ایــــــن دنیــــا تو دانــــی
شفای ایـــــن دل شیــــدا تو دانــی
بده در عشق بی جان ، جان تازه
بـــــــه پاییزش بــــده بستان تــــازه
محبت را دوبــــاره زنـــــده گـــردان
شکوهش تـــــا ابــــد پاینده گــردان
شاعر : زهره صدقی پور
گریه کردم اشک بر داغ دلم مرحم نشد / ناله کردم ذره ای از دردهایم کم نشد