درخت بودم اگر ,عشق تو بهارم بود

چرا که سبز شدن از تو انتظارم بود

همیشه فصل بهاران که میشود شادم

دوباره حال و هوای تو در کنارم بود

هوای تیر مرا می کند غم آلوده

دوباره سوختن از تو به روزگارم بود

دلم گرفته و گرما زده شدم انگار

همیشه مردن از عاشقی قرارم بود

نمی شود که بمیرم , تو می شود برگرد

همیشه این دل خاکی من حصارم بود

 

شاعر: فاطمه بابائی